Huic homini pecunias suas tractare non potest, suam puellam recte tueri non potest. Et misit eam nigredine ad solvendum debita sua, et de illis duo esse nescivit. Atque ipse nihil in limine mansit. Puella vero bene accepta et in duobus doliis data est, sed debitum reddendum est, nec electionem habuit nisi ut utrumque satisfaceret. Fecit hoc perfecte.
Puella Asiatica leniter et diu gallum lingua sua blanditavit, non etiam pilae oblitus. Omne millimetrum laboravit, dum tam languide gemit ut particeps eius eam irrumpere cupiat. Gallus eius inter pulchra ubera convenit, et papillae roseae intumescebant. Illa recumbens, volens eum cum intra se habere. Finis ventris eius specialem voluptatem dedit. Illa manu mentulam demulsit. Opto mihi puellam Asianam similem esse, quia omnes tam temperamentales sunt.
Chulan amor